ไอ้ไข่ ขอได้ไหว้รับ งาน-เงินความสำเร็จ วัดสิชล

ได้งานทำไอ้ไข่ ถูกหวยก็ไอ้ไข่ เดือดร้อนต้องการความช่วยเหลือก็ไอ้ไข่ อยากขอโอกาศในสิ่งที่ทำก็ไอ้ไข่ ส่วนนึงของความสำเร็จ เกิดความรักและศรัทธาขอได้ไหว้รับ เรื่องเล่าความสำเร็จมากมายจากหลายพันชีวิตที่ได้รู้จักไอ้ไข่ อาจเล่าไม่หมดแต่ แรบบิทขอนำเสนอความประทับใจจากเค้าโครงเรื่องจริง ที่แฝงด้วยความรู้สึกตื้นตัน ประทับใจจากตัวละครสมมุติมาเล่าให้ฟัง ความจริงใจอยากบอกจากมะลิ มะลิแกเป็นอะไรทำไมนั่งทำหน้าเครียดขนาดนั้น แก เศรษฐกิจแบบนี้ใครบ้างจะไม่เครียดวะ เมื่อวานโรงงานก็มีข่าวจะปลดพนักงานออกอีกชุด ฉันกังวลมากเลย อย่าเพิ่งคิดมาก มันอาจจะไม่ใช่แกก็ได้ คนในโรงงานตั้งหลายพันคนหวยจะมาออกที่แกมันก็เกินไปหน่อยล่ะ วีนา เพื่อนสาวคนสนิทของฉันที่อยู่อีกโรงงานหนึ่งพูดปลอบใจ

พื้นเพของมะลิเป็นคนภาคใต้ บ้านอยู่ที่จังหวัดสุราษฏร์ธานี แต่เพราะไม่อยากทำไร่ทำสวนอย่างที่พ่อกับแม่ทำ จึงเดินทางมาทำงานที่จังหวัดชลบุรีตามที่คนสมัยใหม่นิยมกัน เป็นสาวโรงงานมาได้สามปี ยังไม่ทันได้บรรจุเป็นพนักงานประจำก็เกิดวิกฤติโรคระบาดโควิด ประชาชนเดือดร้อนกันไปหมด เรื่องมันใกล้ตัวมากขึ้นเมื่อโรงงานอุตสาหกรรมแบกรับภาระไม่ไหว มีการลดเงินเดือนพนักงาน พักงานระยะสั้น จนถึงขึ้นจ้างออก และนั่นหมายถึงมีคนตกงานนับพันคนในระยะเวลาไม่ถึงสามเดือน ฉันภาวนาอยู่ทุกวันว่าตัวเองจะไม่เป็นหนึ่งในนั้น เพราะหากต้องออกจากงานที่นี่ไป ภาวะเศรษฐกิจก็คงไม่มีที่ไหนรับเข้าทำงานอีกแล้ว อีกทั้งวุฒิการศึกษาก็แค่มัธยมต้น มันมองหาหนทางไม่ออกเลย เพราะฉันไม่อยากไปเป็นลูกจ้างรายวันเขา แล้ววันที่ทำให้ฉันแทบล้มทั้งยืนก็มาถึง สายตรงจากทางโรงงานโทรมาแจ้งว่าปลดฉันจากการเป็นพนักงาน โดยให้ค่าตกใจเป็นเงินทำขวัญเท่ากับสองเดือนซึ่งเป็นเงินแค่สองหมื่นกว่าบาทเท่านั้น มันเหมือนแสงสว่างที่มีเพียงริบหรี่ดับวูบลงไป มองไปทางไหนก็มืดมิดไปหมด

แกจะกลับไปอยู่บ้านจริงๆ เหรอ ไหนแกบอกว่าไม่อยากจะกรีดยางไง ฮึก ฉันไม่มีทางไปเลยว่ะแก ขนาดไปสมัครล้างจานเขายังไม่รับ ฉันนั่งร้องไห้จนแทบจะหมดแรง เมื่อเดินหางานมาเกือบสองอาทิตย์ก็ไม่มีที่ไหนเปิดรับ จนต้องยอมไปขอสมัครล้างจานพอให้ได้มีเงินซื้อข้าวกินไปในแต่ละวันก่อน เขาก็ยังไม่รับ งานล้างจานเจ้าของร้านยังต้องลงมือเอง เพราะเขาก็เดือดร้อนจากพิษเศรษฐกิจนี้เช่นกัน

ฉันต้องคิดถึงแกมากแน่ๆ มะลิเอ๊ย ถ้ามีโอกาสแกกลับขึ้นมาทำงานที่นี่ใหม่นะ ฮึก ฮือ ฉันไปเก็บของก่อนนะวีนา เดี๋ยวจะไม่ทันรถ อืมๆ เดี๋ยวฉันจะขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งแกที่ท่ารถเอง ความเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจที่เกิดขึ้นไม่ทำให้ฉันรู้สึกต้องการพักผ่อนเลยแม้แต่น้อย ฉันนอนไม่หลับตลอดการเดินทาง ได้แต่มองผ่านความมืดมิดของท้องถนนตอนกลางคืน แต่แล้วก็มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันต้องตกใจจนแทบร้องกรี๊ดออกมา ข้างถนนเปลี่ยวในช่วงไหล่เขาแถวชุมพร

ฉันเห็นเด็กผู้ชายคนนึงยืนอยู่ในความมืด เด็กผู้ชายผมจุก นุ่งโจงกระเบน ไม่สวมเสื้อ ยืนเท้าสะเอวมองมาที่ฉันแล้วยิ้มให้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่เวลาตีสามกว่าแบบนั้นจะมีเด็กมายืนเล่นอยู่แถวนี้…
นั่นไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแน่นอน…
เพราะเชื่อโบราณที่ว่าเห็นอะไรอย่าทัก ทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็นเขา ฉันจึงแกล้งหลับตาตลอดเส้นทาง ในใจก็ท่องนะโมไปด้วย กลัวจนเหงื่อแตกพลั่ก พอรถมาถึงขนส่งเมืองสุราษฏร์แล้วฉันจึงเบาใจได้บ้าง ตอนนี้เป็นเวลาตีห้ากว่า บ้านของฉันไม่ได้อยู่ในเมือง แต่ต้องนั่งรถไปอีกอำเภอหนึ่ง ซึ่งรถรอบแรกที่ออกคือตีห้า ชั่งใจอยู่นานเพราะอยากรอให้ฟ้าสว่างก่อนค่อยเดินทาง ภาพเด็กผู้ชายคนนั้นยังติดตา หลอนไปเองว่าเขาจะตามมา แต่เพราะขี้เกียจรอ และใจก็อยากจะถึงบ้านเต็มที ฉันจึงตัดใจนั่งรถสองแถวไปเลย อีหนู ยายนึกว่าเอ็งมากับลูกเสียอีก ไม่รู้จักเด็กนั่นหรอกหรือ คุณยายวัยประมาณหกสิบกว่าที่นั่งรถมาด้วยกันคุยกับฉันด้วยสำเนียงท้องถิ่นภาษาใต้หลังจากรถออกได้ประมาณห้านาที

ดะ…เด็กที่ไหนคะยาย บอกเลยว่าตอนนี้ฉันเสียงสั่นไปหมด สาบานเลยว่าตั้งแต่ลงจากรถทัวร์ฉันไม่เห็นเด็กสักคนอยู่แถวนั้นเลย ก็เด็กที่เดินตามมาที่รถสองแถวไง แต่พอเอ็งขึ้น ยายก็ไม่เห็นแล้ว สงสัยลูกหลานใครแถวนั้นแหละมั้ง อ่ะ…เอ่อ สงสัยจะใช่จ้ะยาย ฉันตอบยายไป เพราะไม่อยากคิดถึงเรื่องลี้ลับมากไปกว่านี้ ในใจก็ภาวนาว่าให้ถึงบ้านเร็วๆ รถสองแถวมาส่งถึงแค่ปากซอยเข้าบ้าน ฉันต้องเดินลากกระเป๋าและยกลังเข้าไปเองอีกประมาณห้าร้อยเมตร เพราะไม่ได้โทรบอกพ่อหรือแม่ว่าจะกลับมาเลยไม่มีใครออกมารับ

อ้าว! มะลิ! เอ็งกลับมาได้ยังไง มะลิ! ทำไมไม่บอกพ่อว่าจะกลับ พ่อจะได้ออกไปรับ พ่อกับแม่ทั้งตกใจทั้งดีใจไปในคราเดียวกันที่เห็นหน้าฉัน ส่วนฉันก็ปล่อยโฮออกมาเพราะความรู้สึกผิดหวังในตัวเอง ตกงานจนต้องกลับมาพึ่งใบบุญพ่อกับแม่ที่สวนยางเหมือนเดิม ฉันตกงานแล้วพ่อ ฮือ ฉันไม่มีเงินสักบาทแล้ว เงินที่เค้าให้ก้อนสุดท้ายก็ใช้หนี้จนหมด ฉันขอกลับมาอยู่ที่บ้านสักพักนะจ๊ะ โอ๊ย ลูกเอ๊ย ไม่เป็นไรๆ ขวัญเอ๊ยขวัญมา กลับมาอยู่บ้านเราก็มีข้าวให้กิน แม่ไม่ปล่อยให้เอ็งอดหรอก แม่กอดปลอบฉันยกใหญ่ ไม่ซ้ำเติมและไม่ว่าอะไรสักคำ ดูเหมือนท่านจะดีใจด้วยซ้ำไปที่เหมือนฉันได้กลับสู้อ้อมอก พ่อว่าแล้วไง เตือนก็ไม่ฟังว่าอย่าไป เอ็งน่ะมันรั้นนัก พ่อมึงก็อย่าว่ามะลิมันนักเลย ลูกก็กลับมาแล้ว แบ่งยางให้กรีดสักสวนลูกก็มีเงินใช้แล้ว แม่ปกป้องฉันเต็มที่
ดูแลกันเอาเองแล้วกัน อย่าได้มาเดือดร้อนเงินกู!

ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้ยินคำนี้จากปากพ่อ ตอนที่ฉันออกจากบ้านไปฉันรู้ว่าพ่อโกรธมาก แต่แม่ก็โทรหาและบอกตลอดว่าพ่อเป็นห่วง ให้ส่งนั่นส่งนี่ไปให้กิน แต่พอฉันซมซานกลับมาพ่อกลับดูเหมือนโกรธมากขึ้นเป็นสองเท่า เอ็งอย่าไปใส่ใจคำพูดพ่อเอ็งเลย เดี๋ยวเขาก็ใจอ่อน ไปพักผ่อนก่อนเถอะลูก แม่พูดปลอบใจฉันตอนที่พ่อขับรถออกไปแล้ว หลังจากกินข้าวกินปลาเสร็จ ฉันก็เข้าไปนอนพักผ่อนกะว่าจะเอาแรง แล้วจะเดินไปหาย่าที่บ้านย่าเสียหน่อย แต่ในระหว่างที่ฉันนอนหลับอยู่นั้นฉันก็ได้ฝันไปว่าเด็กผู้ชายคนนั้นมาหาฉันที่หน้าบ้านแล้วก็บอกให้ฉันรีบไปหาย่าก่อนที่ย่าไปจะไปวัด พอตื่นขึ้นมาฉันก็คว้ารถจักรยานของแม่ปั่นไปหาย่าท่านที แต่แทนที่ท่านจะดีใจที่เห็นหน้าฉัน กลับทำหน้าตกใจใส่ฉันเสียมากกว่า ทำเอาฉันงงไปหมด ย่าทำไมทำหน้าตกใจขนาดนั้นล่ะคะก็เมื่อกี้ย่าไปดูวัวที่
ปู่เอ็งเอาไปผูกไว้ในสวนยาง มีคนมากระซิบย่าว่าจะมีคนมาหา ย่าเลยรีบออกมานี่แหละ

คนกระซิบอะไรคะย่า หนูงงไปหมดแล้วช่วงนี้มีอะไรประหลาดๆ กับมะลิไหมลูก เท่านั้นแหละฉันก็เริ่มเล่าทุกอย่างให้ย่าฟัง เพราะคนแก่อย่างย่าน่าจะมีความเชื่ออยู่บ้าง ถ้าเล่าให้พ่อกับแม่ฟังคงหัวเราะฉันฟันร่วง คงจะหาว่าฉันงมงายหรือไม่ก็ตาฝาดไปแน่ๆ เอ็งจะโชคดีแล้ว โชคดียังไงล่ะย่า หนูเพิ่งตกงานมานะ เศรษฐกิจก็แย่ไปหมด เฮ้อ ฉันถอนหายใจออกมาเสียงดังอย่างไม่เกรงใจย่า เพราะมันเหนื่อยมันล้าไปหมด

เอ็งเอารูปนี้ไปจุด แล้วได้เลขเด็ดอะไรก็เอาไปซื้อลอตเตอรี่ไว้ ห๊ะ นี่ย่าบอกให้หนูเล่นหวยเหรอ ย่าก็รู้ว่าหนูไม่เคยเล่นแต่คราวนี้หวยจะช่วยชีวิตเอ็ง เชื่อย่าเถอะมันไม่เกี่ยวกับที่หนูเล่าไปสักอย่าง แต่เอาเถอะ หนูจะลองเล่นหวยดู ถ้าธูปนี้มีเลขเด็ดอย่างที่ย่าว่า หนูจะได้มีเงินมาใช้สอยบ้าง เพราะไม่รู้เมื่อไหร่จะหางานทำได้อีก หลังจากนั้นฉันก็ช่วยย่าทำกับข้าว แล้วก็คุยสัพเพเหระไปเรื่อย จนลืมเรื่องธูปบอกหวยไป ผ่านไปสามวันฉันถึงนึกได้ แล้วลองเอามันออกมาจุดจนขึ้นตัวเองให้สามตัวจึงได้นำไปซื้อลอตเตอรี่ในตลาด

แบ่งขายให้ไม่ได้เหรอจ้ะ ฉันอยากได้แค่สองใบ พอคิดดูแล้วลอตเตอรี่ใบละตั้งแปดสิบบาท ถ้าซื้อทั้งชุดสิบสองใบก็เป็นเงินเกือบพัน รู้สึกเสียดายขึ้นมานิดๆ จึงได้ต่อรองกับแม่ค้าไม่ได้หรอกหนู นี่ฉันขายเป็นชุด เอาไปเถอะ ถ้าถูกรางวัลที่หนึ่งเป็นมหาเศรษฐีเลยนะ ว่าไปนั่น ฉันไม่หวังหรอกจ้ะรางวัลที่หนึ่ง รางวัลที่สองฉันก็ดีใจจะแย่แล้ว เกิดมายังไม่เคยซื้อหวย คนไม่เคยซื้อนี่แหละ มักจะดวงดี เอาไปเถอะเชื่อป้า จ้ะๆ เอาก็เอา ขอให้ถูกทีเถอะ สาธุ ฉันยกลอตเตอรี่ขึ้นไหว้ท่วมหัว ก่อนจะไปซื้อของให้แม่แล้วกลับบ้าน

วันหวยออกฉันนั่งลุ้นกับแม่จนหัวใจจะวาย กรีดร้องลั่นบ้านเมื่อลอตเตอรี่สิบสองใบในมือตรงกับเลขรางวัลที่สอง นั่นเท่ากับว่าฉันจะได้รับเงินรางวัลถึงสองล้านสี่แสนบ้าน ฉันกำลอตเตอรี่วิ่งไปหาย่าที่บ้าน บอกย่าว่าถูกหวยน้ำหูน้ำตาไหล มันเหมือนได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งด้วยเงินก้อนโต เค้าให้โชคเอ็งแล้ว เอ็งก็ไปขอบคุณเค้าซะ ขอบคุณใครเหรอจ้ะย่า ธูปที่เอ็งได้ไป ย่าได้มาจากวัดเจดีย์ แล้วเด็กผู้ชายที่ตามเอ็งอยู่นั่นน่ะก็ไอ้ไข่เด็กวัดเจดีย์ ท่านมาให้โชคให้ลาภเพราะเห็นเป็นลูกเป็นหลานที่ลำบากอยู่ เอ็งพร้อมเมื่อไหร่ก็ไปกราบท่านซะ เอารูปปั้นไก่ชน ชุดทหารไปถวายท่านที่ให้โชคลาภวัดเจดีย์หรือจ้ะย่า แล้วมันอยู่ที่ไหนล่ะ อยู่สิชล นครศรีธรรมราช บ้านเกิดพ่อเอ็งไง ย่ากล่าวถึงถิ่นฐานดั้งเดิมของปู่กับย่า ฉันเองก็เคยไปที่นั่นบ่อยครั้งแต่ไม่เคยได้ยินชื่อวัดเจดีย์เลย
ได้จ้ะย่า งั้นฉันจะเอาลอตเตอรี่ไปขึ้นเงิน แล้วเราก็ไปกันทั้งบ้านนี่แหละ ท่านให้โชคให้ลาภขนาดนี้ ฉันจะไม่ลืมพระคุณเลย

หลังจากนั้นฉันก็กลับไปบอกพ่อกับแม่ ท่านพากันดีใจยกใหญ่ จัดซื้อเสื้อผ้าใหม่เพื่อเดินทางไปสิชลกับฉัน และถือโอกาสไปเยี่ยมบ้านเกิดปู่กับย่าด้วย ญาติๆ ต่างดีใจกับฉันที่ไอ้ไข่วัดเจดีย์เมตตาให้โชคให้ลาภ ให้เลขเด็ดจนถูกหวยรวยลอตเตอรี่ และญาติๆ ก็แนะนำให้ฉันบูชาไอ้ไข่ไปไว้ติดตัว ท่านจะได้ช่วยเหลือปกปักรักษา หลังจากนั้นฉันก็มีท่านเป็นที่ยึดเหนี่ยว ได้โชคได้ลาภจากการทำงานและซื้อหวยอยู่เรื่อยๆ และทุกครั้งที่โชคดีฉันก็ไม่ลืมที่จะไปขอบคุณท่าน ทุกวันนี้ฉันเชื่อว่าฉันอยู่ดีกินดีได้ก็เพราะท่านได้ช่วยไว้นี่แหละ อีกอย่างฉันก็ไม่ต้องเดินทางไปไหนไกลๆ หรือไปรับจ้างใครเขาอีกแล้ว เอาเงินที่ถูกลอตเตอรี่มาลงทุนเปิดร้านขายของชำเล็กๆ แล้วเอากำไรมาเลี้ยงชีพได้อย่างสุขสบายเลยทีเดียว

แก้บนไอ้ไข่

อาบน้ำชำระล้างร่างกายให้สะอาด และทำการจุดธูปไหว้ 1 ดอกกลางแจ้งหรือหน้าศาลที่มีองค์กุมารไอ้ไข่ พร้อมนำของที่ได้กล่าววาจาที่ได้บนไว้ นำมาใส่ภาชนะเพื่อถวาย กล่าวนมัสการคุณพระรัตนไตรด้วยนะโม 3 รอบ ลำดับถัดมากล่าวพระคาถาว่า อิติ อิติ กุมารไข่เจดีย์ จะ มหาเถโร ลาภะ ลาภา ภะวันตุเม แล้วบอกกล่าวในสิ่งที่ได้เคยบนไว้ว่า “ข้าพเจ้าได้บนบานเรื่อง…………….เอาไว้ บัดนี้ด้วยบารมีของไอ้ไข่เด็กวัดเจดีย์ที่ท่านได้ทำให้สมปรารถนาแล้วทุกประการ ข้าพเจ้าจึงได้นำของมาถวายเพื่อแก้บนด้วยถือสัจจะเป็นที่ตั้ง ขอให้การบนบานครั้งนี้ขาดจากกันนับแต่บัดนี้ด้วยเทอญ” (โดยธรรมเนียมโบราณสมัยก่อนของที่ถวายแก้บนจะไม่นิยมนำมารับประทานแต่จะนิยมแจ้งให้ผู้อื่น)

กล่าวถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์วัตถุที่นิยมนำมาแก้บนได้แก่

      • ปูนปั้นรูปไก่
      • การจุดประทัด
      • กลองยาวแก้บน
      • ของเล่นเด็กผู้ชาย ชุดทหาร ตำรวจ หนังสติ๊ก

อาหารที่นิยมนำมาแก้บนประกอบด้วย

– น้ำแดง
– ขนมเปี๊ยะ

คาถาบูชาไอ้ไข่

อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภะคะวา, พุทธัง ภะคะวันตัง อภิวาเทมิ (กราบ)
สวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม, ธัมมังนะมัสสามิ (กราบ)
สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, สังฆัง นะมามิ (กราบ)
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
อิติ อิติ กุมารไข่เจดีย์ จะ มหาเถโร ลาภะ ลาภา ภะวันตุเม
ตั้งจิตอธิษฐานขอเรื่องโชคลาภ เงินทอง ค้าขาย เมตตามหานิยม บนเรื่องงาน กิจการ ให้สำเร็จราบรื่น

ติดต่อเช่าบูชาไอ้ไข่รุ่นแรกวัดสิชล

วัดเจดีย์ (ไอ้ไข่) หรือที่นิยมเรียกกันว่า วัดเจดีย์ไอ้ไข่ หรือวัดไอ้ไข่ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 103 หมู่ 7 ตำบลฉลอง อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช รหัสไปรษณีย์ 80120 สาเหตุที่ชื่อวัด “ไอ้ไข่” มาจากชื่อของเด็กชายที่ได้ติดตามหลวงปู่ทวด ซึ่งกำลังเดินทางจากสงขลาไปยังกรุงศรีอยุธยา
เปิด-ปิด ทำการเวลา 8.00-18.00 นาฬิกา

แผนที่และการเดินทางไปวัดเจดีย์ด้วยรถยนต์